Alphameisje

Een expositie van Bettina Hogeweg bij FotoKabinet Schiller in Aalten.
Van 8 oktober tot 12 november 2026.


Wat de fotograaf er zelf over zegt:
“Hoe is het om in deze tijd een meisje te zijn?
Als ouders van nu weten we nog hoe onze eigen jeugd voelde. Wij onthielden de telefoonnummers van onze vriendjes uit ons hoofd. We zaten op de achterbank van de auto zonder autogordel of iPad, maar met een papieren kaart op schoot. We speelden eindeloos buiten tot de lantaarnpalen aangingen, volledig onbereikbaar voor onze ouders. We schreven brieven en Barbie bestond alleen als pop. Onze herinneringen zijn analoog en geven een bijzonder gevoel van nostalgie.
Hoe anders is het nu.
Deze fotoserie gaat over Eline, ze werd geboren in 2021, generatie alpha. Haar eerste levensmaanden stonden in het teken van de lockdown; een wereld die tot stilstand was gekomen. Haar babytijd speelde zich af in een kleine, geborgen omgeving, waarbij de buitenwereld op afstand bleef.
Nu is ze vijf jaar oud. De muren van de lockdown zijn verdwenen, maar er is een intense, digitale realiteit voor in de plaats gekomen. Ze groeit op in een wereld die nooit slaapt. Een wereld vol algoritmes en de constante blauwe gloed van beeldschermen die vechten om haar aandacht. Waar wij vroeger klaagden over verveling, krijgt haar generatie te maken met overprikkeling en de verleiding van scrollen, influencers en een eindeloze informatiestroom. Ze weten niet beter dan dat de wereld uit beeldschermen bestaat, dat sociale interactie online gebeurt en dat je soms moet vechten om de aandacht van je ouders, omdat ook zij de verleiding van hun telefoon niet kunnen weerstaan.
Te midden van die grote, flitsende buitenwereld zit haar leven nu nog vol met de pure magie van het opgroeien als meisje. Haar belevingswereld is gevuld met glitter, eenhoorns, de fantasie van prinsessen en de prille, spannende fase van de eerste vriendschappen op het schoolplein.
Deze fotografieserie documenteert haar dagelijkse leven in dit moderne spanningsveld. Het verbeeldt de uitdagingen van de kindertijd van haar generatie: van de lol van het spelen in de modder tot de stille verwondering over de wereld. En daarnaast het contrast met de momenten waarop ze opgaat in de digitale wereld. En de hoop dat zij, en haar generatie, ooit met eenzelfde gevoel van nostalgie op hun jeugd terug kunnen kijken.
Een portret van een vijfjarig meisje dat balanceert tussen de analoge magie van het opgroeien in de digitale ruis van de 21e eeuw”.